Za każdą polisą stoi czyjeś życie. Rodzina. Dochód. Firma. Dzieci. Plany, które ktoś budował przez lata. Dlatego nie zaczynam rozmowy od produktu.
Przez blisko 25 lat zmieniały się nazwy, struktury, produkty i realia rynku. Ja zostałem — z klientami i z odpowiedzialnością za decyzje, które podejmowaliśmy razem.
To właśnie ciągłość najlepiej opisuje mój sposób pracy.
Nie traktuję ich jak historii sprzedażowych.
One po prostu przypominają mi, dlaczego moja praca ma sens.
Po śmierci męża wdowa została z codziennymi kosztami i zobowiązaniami. Wcześniej przygotowane zabezpieczenie dało rodzinie finansową przestrzeń w momencie, w którym najbardziej jej potrzebowała.
Żadna kwota nie usuwa straty. Może jednak zdjąć z rodziny presję natychmiastowych decyzji finansowych.
Choroba dziecka zmienia życie całej rodziny. Leczenie, czas rodziców, dojazdy, reorganizacja pracy i dodatkowe koszty pojawiają się jednocześnie.
W takim momencie ochrona ma przede wszystkim dać rodzinie możliwość skupienia się na dziecku.
Te i inne historie moich klientów przypominają mi, że za decyzją podjętą dziś może stać czyjś spokój kilka lat później.
Nie są dodatkiem do komunikacji. To kryteria, według których chcę pracować z ludźmi.
Najpierw człowiek i jego sytuacja. Dopiero później produkt. Nie każda rozmowa musi kończyć się zmianą polisy.
Relacja nie kończy się w dniu podpisania dokumentów. Ważne decyzje mają działać również po latach.
Chcę, żeby klient rozumiał nie tylko co ma, ale przede wszystkim po co to ma. Czasem najlepsza decyzja brzmi: niczego nie zmieniamy.
To może brzmieć jak drobiazg. Dla mnie nim nie jest.
Ubezpieczenie dotyczy przyszłości — czasem bardzo odległej. Dlatego klient powinien wiedzieć, że człowiek, z którym podejmował ważną decyzję, nie znika chwilę później.
Budowałem i prowadziłem zespoły, rozwijałem kierowników, rekrutowałem i szkoliłem doradców. Odpowiadałem za wyniki, ale również za jakość pracy z klientem.
To doświadczenie nauczyło mnie, że wiedza ma wartość dopiero wtedy, kiedy potrafimy wyjaśnić ją drugiemu człowiekowi prostym językiem.
Ja wolę zacząć krok wcześniej. Co ma być bezpieczne? Co może się wydarzyć? Jakie będą tego konsekwencje finansowe? Co już działa?
Dopiero wtedy rozmowa o rozwiązaniu ma sens. Właśnie z tego podejścia powstała PoCoPolisa.pl.
